การแผ่เมตตา

การแผ่เมตตา

การแผ่เมตตา

การแผ่เมตตา

ในบทส่วนแผนเมตตาโดยทั่วไปจะกล่าวว่าขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ไม่มีเวรไม่มีการเบียดเบียนซึ่งกันและกันโดยไม่เบียดเบียนทั้งตนเองและผู้อื่นเมตตาทำให้ไม่มีทุกข์ทำให้สามารถรักษาตนให้ผลจากทุกข์ทั้งหลายได้แต่ในขุทกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค ยุคนัทธวรรค เมตตากถาได้แสดงไว้ว่าแพไปโดยไม่เจาะจงด้วยอาการห้าเมตตาเจโตวิมุติติ แพทย์ไปด้วยเจาะจงด้วยอาการเจ็ดเมตตาเจโตวิมุติติ แพร่ไปสู่ทิศทางไหลด้วยอาการ 10 ซึ่งในวิสุทธิมรรคได้แสดงไว้ว่าผู้จะมีแผนเมตตาดังกล่าวได้ต้องบรรลุอัปนาสมาธิแล้วถึงได้ฌานจิตแล้ว ดังนั้นตามอรรถกถาในคัมภีร์วิสุทธิมรรคผู้ยังไม่บรรลุนิติภาวะจิตจึงไม่สามารถแผรเมตตาให้สัตว์ทั้งปวงได้แต่ก็สามารถมีแม่ตาต่อสัตว์หรือบุคคลได้

สำหรับกรุณาก็คือความปรารถนาให้ผู้อื่นหรือสรรพสัตว์ผลทุกข์หรือการเห็นผู้อื่นหรือสรรพสัตว์เป็นทุกข์หรือตกอยู่ในถูกแล้วทนอยู่ไม่ได้ต้องหาทางช่วยเหลือเต็มที่

ส่วนมุทิตาก็หมายถึงความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดีคือเมื่อผู้อื่นได้ประสบความสำเร็จมีความสุขความเจริญก้าวหน้าก็พลอยชื่นชมยินดีในสิ่งที่เขาได้รับไม่มีความอิจฉาริษยาในความสำเร็จของเขาด้วยการพูดแสดงความยินดีบ้างส่งบัตรอวยพรไปแสดงความยินดีบ้างมอบของขวัญมอบกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีบ้างเป็นต้น

ลักษณะของผู้มีอุเบกขาก็คือเป็นคนที่หนักแน่นมีสติอยู่เสมอไม่ดีใจไม่เสียใจจนเกินเหตุเป็นคนยุติธรรมยึดหลักความเป็นผู้ใหญ่รักษาความเป็นกลาง ไม่ได้มันคงไม่เอนเอียงเข้าข้างปฏิบัติหน้าทีด้วยเหตุและผลถูกต้องคลองธรรมและเป็นผู้วางเฉยได้เมื่อไม่อาบประพฤติเมตตากรุณาหรือมุทิตาได้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *