วิชาอ่านใจที่จะทำให้ความเครียดเรื่องคนหายไป

ยิ่งเป็นคนเงียบความจริงยิ่งอยากพูด

ในบรรดาคนที่สร้างความสัมพันธ์ด้วยยากคนที่ถูกยกขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งก็คือคนเงียบเงียบในยุคสมัยปัจจุบันที่การสื่อสารกับผู้อื่นถูกจับตามองว่าเป็นเรื่องที่สำคัญทำให้การนิ่งเงียบนั้นดูจะมีข้อเสียมากกว่าข้อดี

ถ้าเป็นเพื่อนร่วมงานหรือคนรู้จักอาจจะไม่ต้องฝืนเข้าไปพูดคุยนักแค่เข้าใจว่าเค้าไม่ค่อยพูดก็คงจบแต่ในการขายหรือการเจรจาถ้าอีกฝ่ายเป็นลูกค้าหรือคู่ค้าคงทำแบบนั้นไม่ได้

ถ้าจะบอกว่าขอแค่ทำงานได้ก็พอผมคงไม่มีอะไรจะพูดอีกแต่เป็นคนที่ไม่แมคกระทั่งจะคุยเรื่องทั่วไปลูกค้าหรือคู่ค้าคงเกิดความรู้สึกหวัดระแวงในใจว่าดูไม่ออกว่าเป็นคนแบบไหนไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่และเป็นไปได้สูงว่าจะทำให้เกิดอุปสรรคในธุรกิจ

แต่ว่านะครับคนส่วนใหญ่มักคิดว่าคนที่คุยด้วยยากเท่ากับคนที่เล่นหรือยากแต่ผมกลับมองกันตรงกันข้ามเช่นในการประชุมหรือการเจรจาให้อีกฝ่ายเป็นคนเงียบเงียบดูผลเผินเหมือนคนอารมณ์ไม่ดีในใจจะกลับมือด้วยความดีใจหรือว่าไชโย!

เพราะอะไรหรอครับความจริงคือคนเงียบเงียบยิ่งสนิทง่ายกว่าคนที่มีทักษะการสื่อสารสูงเหตุผลง่ายง่ายคือมึงเป็นคนที่ไม่ค่อยเปิดใจกับคนอื่นเท่าไหร่ถ้ายอมเปิดใจแล้วเค้าจะเปิดใจอย่างลึกซึ้งส่วนคนที่พูดเก่งเข้ากับคนอื่นง่ายสดใสมีชีวิตชีวาดึงดูดให้ผู้อื่นเข้ามาใกล้โดยทั่วไปแล้วเค้าจะทำแบบนี้กับทุกคน

การจัดสนิทถึงขั้นคุยเรื่องส่วนตัวกับคนแบบนี้ได้เผลอใช้เวลามากกว่าคนที่ไม่พูดเพราะปกติคนประเภทนี้มีคนคุยด้วยมากมายและปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างเป็นมิตรทุกคนดังนั้นเราจะเป็นเพียงคนหนึ่งในคนอีกมากมายของเค้าไม่มีทางเข้าถึงภายในใจของเค้าได้ง่าย

ในขณะที่คนเงียบเงียบแต่เงียบกันทุกคนและคนรอบข้างก็ไม่ค่อยมีใครเข้าไปคุยด้วยคนประเภทนี้คงไม่ได้มีเพื่อนมากมายนักสันนิษฐานว่าคงมีเพื่อนแค่เพื่อนสนิทจริงๆไม่กี่คนดังนั้นผมจึงคิดว่าถ้าทำให้เปิดใจได้คงมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นเพื่อนสนิทได้

สมัยก่อนมีร้านขายเครื่องประดับร้านหนึ่งที่ผมไปบ่อยบ่อยเจ้าของเป็นคน ไม่พูดเลยเข้าไปในร้าน ก็ไม่ต้อนรับลักษณะเหมือนศิลปินเอาแต่ใจแต่หลังจากผมเข้าไปคุยด้วยหลายครั้งก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกันมากเดี๋ยวนี้ก็ยังคบหากันอยู่ไปดื่มกันบ้างบางครั้งผมก็มาแสดงโชว์ในงานปาร์ตี้ที่ร้าน

วันหนึ่งผมถามเขาว่าเคยมีคนเข้ามาคุยกับคุณเหมือนผมไหมเค้าตอบสั้นสั้นกลับว่าไม่มีนะในขณะที่คนที่เงียบเงียบแต่เงียบกับทุกคนทำให้ ไม่ค่อยมีคนคุยด้วยดังนั้นถ้าลองได้สนิทสนมกันสักครั้งเราจะเป็นคนพิเศษเพียงหนึ่งเดียวของเค้า

โดยพื้นฐานแล้วมนุษย์ต้องการให้คนสนใจต้องการให้คนเข้ามาคุยด้วยต้องการให้คนเข้าใจและนี่เป็นความต้องการพื้นฐานที่ทุกคนต้องมีแต่คนเงียบเงียบไม่ค่อยพูดนั้นส่วนใหญ่ถ้าไม่เป็นคนที่ไม่รู้จะเริ่มคุยอย่างไรก็เป็นคนที่กลัวหรือระวังตัวมากไปจนไม่พูดมันคือไม่ใช่ว่าพวกเขาเกลียดการคุยกับคนอื่นแต่ความจริงแล้วอยากคุยแต่คุยไม่เป็น

ดังนั้นเวลาผมไปตามงานปาร์ตี้ค็อกเทลที่ไม่มีคนรู้จักไปด้วยอันดับแรกผมจะมองหาคนที่เงียบเงียบก่อนในงานเลี้ยงคนแบบนี้มักจะถูกเรียกว่าดอกไม้นอกกำแพงซึ่งหมายถึงคนที่อยากคุยแต่แทรกตัวเข้าไปในวงสนทนาไม่ค่อยได้ผมจะเข้าไปคุยสบายสบายสร้างโอกาสทำความรู้จักกับคนแบบนี้ตอนแรกอีกฝ่ายอาจมีสีหน้าประหลาดใจแต่นั่นเป็นเพราะตกใจไม่ใช่เพราะรังเกียจ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *